شین، مشترک است در عشق، در نوشین

من...دختری که بلند فکر می کنم و کوتاه می نویسم... اینجا

راهی ام ...

به سرزمینی

که نه وطن من است

نه دیار یار

قرارگاه دوستیمان شد اما ...

و پناهگاه دلمردگی هامان

سرزمینی که زادگاه عشق بود

ما شلوغش کردیم

و نامش ... "تهران" شد ...

 

                              

پ.ن. اگر عمری بود ... تا بازگشت از سفری کوتاه و 2 روزه ... بدرود

نوشته شده در ۱۳٩٢/٥/۱٩ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ توسط دینوش نظرات () |

Design By : nightSelect.com