شین، مشترک است در عشق، در نوشین

من...دختری که بلند فکر می کنم و کوتاه می نویسم... اینجا

بوسه هایی که شب ها بر گونه ام میگذاری بانو

حکم لالایی خاموش دوران کودکی ام را دارد ...

 

من ... هنوز همان کودکی هستم

که اسم زیبا ترین عروسکم را نوشین گذاشته ام ...

من همانم که بوسه هایم را با قاصدک برایت می فرستم ...

 

چرا... چرا... چرایش را نمی دانم

بانو ... من با دست خالی

من با دلی لبریز از عشق

من به هر ترتیب دوستت دارم

 

        

نوشته شده در ۱۳٩٢/٤/۳ساعت ۱٢:٥۱ ‎ق.ظ توسط دینوش نظرات () |

Design By : nightSelect.com